Zacht

Soms loopt het leven er met je vandoor juist als dat goed is..nodig..die dingen gebeuren die dan horen te gebeuren..zodat je gevoel voor verhoudingen weer helemaal is wat het moet zijn..

Het is niet belangrijk wat het is..meestal iets groots, of groot maar zijdelings..drama van anderen, maar ook met jou verbonden voel je…zachte inkeer, besef dat alles maar zo fragiel is en refereert aan eerste keren..

Teruggaan in de tijd, en toch ook blijven in het moment….Fragmentarisch kijken naar een film die zich ook met jou lijkt te bemoeien..

Niet vastpinnen, maar alles shocksgewijs of in een stream, laten gebeuren en ontstaan, ebben en vloeden..en dan als zonlicht door een druppel laten kristalliseren, tot de tijd het licht uit een andere hoek laat schijnen..

Zacht en scherp…zand langs de weg…avondzon..prille knoppen geopend in de kou..druppels blijven liggen op de frisgroene bladeren.

Een geur van nat en water op asfalt…de zon die vanuit het westen in je oog prikt als je langs die paar huisjes loopt, onderweg….terug naar het jouwe..

Muziek die maar blijft hangen in je lijf en steeds opnieuw zingt wat het lied van nu moet zijn..

tot in de zachte nacht

 

 

 

Advertenties

Wijs

Ouder worden kan voordelig zijn…je hebt minder werk van jezelf lijkt het , geniet zonder direct excessief gedrag,  maar je hebt er meer werk van om jezelf  er niet zo uit te laten zien dat mensen gaan denken dat er iets begint te brokkelen:-)….Ik heb het geluk gehad dat ik al vroeg vertrouwd raakte met deze tweespalt:-) Een oude ziel in een jonge jas echter is het bij voortduring zoeken naar innelijke balans.

Het is echter een illusie dat je stil en tevreden zou moeten raken als je ouder wordt, For now misschien, de kaarsen gaan dan wel naar het schijnt langzaam uit, maar dat komt omdat je kaarsenvoorraad uitgeput lijkt te geraken..

Een vuur ergens anders op een ander level lijkt steeds heviger te worden gevoed..een vuur buiten het gezichts en gevoels bereik van hen die je dan beoordelen..naar maatstaven die niet langer lijken op te gaan..

Een vuur van een ongekende schoonheid en ongevormde liefde..een vreemd maar heerlijk vuur.

Hoe scherp kun je zien, wat het aardse toneel allemaal vermag, terwijl je met je andere been in een werkelijkheid staat die zich van het theater niets aanlijkt te trekken…

Eeuwigheid tov tijdelijkheid. En het Groeiend Zelf bewustzijn in het midden.

 

 

Hagalaz

De zwarte lucht besloot zojuist zn leed te droppen

Hagalaz, de rune zegt het..

Kort hevig, en de ramp voor elke bloesem

Wind snijdt de wolken uiteen en laat de zon zien wat er allemaal mis is op onze planeet.

De wolken zouden nu ook bondgenoten van het kwaad kunnen zijn..niet langer te vertrouwen..

Ergens in een toren zit een gek dingen te verzinnen die dodelijk zullen zijn voor ons, misschien.. dat het toch minstens door hem moet komen dat er gestorven wordt, ziektes zijn en geboren wordt..want anders ben je maar overgeleverd toch aan haar grillen..en ohohoh wat ben je bang voor haar grillen..

Psychopaten..zijn eenzame kinderen

Haar grillen geven je alles, ze streelt je , ze heeft je lief, ze is wijs en ze voedt je wanneer dat nodig is..ze zwijgt wanneer je teveel praat, ze laat je lopen als je dacht te kunnen blijven zitten..

Ze behoedt je voor het begaan van elke vorm van misbruik, ze laat je telkens weer zien hoe je fantasieën je nog eenzamer maken…er is geen onkomen aan haar…ze is je behoud maar jij wilt haar bezitten..

en dan blijkt dat je haar nooit hebt gehad…

dat jij in de palm van haar hand leeft

 

Carol

Heb het weekend genomen voor een, tussen de hagelbuien door, prachtige film naar een book, wat ik meteen ook maar heb gelezen,  ( The price of salt) van Patricia Highsmith, een hoogst boeiende schrijfster die ik niet kende tot dusver, maar waarvan ik nu denk dat het toch de moeite waard is om eens vaker iets van te lezen.

Carol ademt een sfeer die voor mij herkenbaar is van schilderijen van Hopper..de fifties in Amerika. Als kind van de jaren 60 is daar ergens wel iets van blijven hangen.

Een adembenemende sensitiviteit tussen twee vrouwen die verliefd raken, een groot leeftijdsverschil kennen en uit totaal verschillende lagen van de bevolking komen..

Tegelijk lees ik dat er in Groningen twee vrouwen in elkaar zijn geslagen, en er wordt via dat bericht opgeroepen om een open maatschapij te scheppen waarin je verliefd mag worden op wie je wilt..ook dat er nog met regelmaat wordt gediscrimineerd op het gebied van sollicitaties ed anno 2016, 15 jaar na de invoering van het homohuwelijk.

Carol laat zien dat verliefd worden niet iets is wat je kiest, dus het is al onzin om te zeggen dat je verliefd kan worden op wie je wilt.

Het overkomt je als het goed is, en dan sleept het je mee gedurende een korte of veel langere periode, langs berg en dal en het haalt je door ondiepe beken met grote obstakels , modderige bodems en stenen, het laat weinig heel van je eerdere staat van zijn, als het goed is. En dat is goed, dat is waar het toe dient..het breekt je schalen open als van een oester:-)

De film is adembenemend mooi..de rollen worden prachtig neergezet….en de film heeft een happy ending. For now…

Liefde is iets wat we mogen leren kennen..en de vruchten eten om daar toe te kunnen komen is on vermijdelijk. Niemand zal ooit kunnen bepalen of die vrucht een gender heeft die volgens ons door god gegeven is of door de natuur bepaald. Integendeel, de verboden vruchten zijn het die ons de lessen leren:-)

Als alles weer normaal is, ligt het Lam naast de Leeuw, zijn bergen geëffend en dalen verhoogd en is het leven voorbij.

 

 

de Hagenrijdster

Hagetesse Hagetisse Heggenrijdster Hagedisse en The old Hag , alle issen en essen en dissen, het gaat allemaal over het zelfde principe; het zijn namen voor de solitaire priesteres en heks. En haar domein is de haag; de scheiding tussen twee werelden..Ik las hierover in een mooi stuk over volksgeloof in Ons Volk een boek uit 1940 van J.Rasch, en het bracht mij bij de conclusies die ik veel eerder al eens had getrokken, over hedgewitches en hagenrijders, waar ik mij aan verwant voel.

De overgang van stad naar landerijen en de randen van bos en weidegrond en alles waar twee werelden elkaar raken het zijn randgebieden..en de hagetesse is een randfiguur.

Zij communiceert met en vanuit twee werelden, zij eet ook van twee wallen;-)..ze overschrijdt grenzen, zonder ooit partij te kiezen, ze is in het midden door dat ze een randfiguur is.

Ze beheerst het vermogen heen en weer te reizen vanuit een positie en dat is een kunst, ze is dan ook een kunstenares.

Je kan om het vermogen wat zij heeft te leren beoefenen, eens plaats nemen in een haag..mediteren of contempleren in een haag wekt naar het schijnt deze mogelijkheden.

Het gaat natuurlijk om het gegeven of men zich bewust kan en wil zijn, van die plaats in jezelf. Het niet conformeren met het ene noch het ander, het aldoor los zijn en toch in verbinding. De enorme energie die dan vrijkomt is op zn minst zeer magisch en kan ontaarden als ze niet goed wordt begeleid met natuurlijke en zuivere ethiek zelf inzicht en kennis.

Zonder verbinding in de as van hoofd en voeten, het hogere Zelf of de wortels is het hier kwaad kersen eten, zullen we maar zeggen. De heks moet zeker kunnen vliegen op haar bezemsteel als bewijs van haar kundigheid op dit gebied:-)

Maar het loont om deze skills te masteren , en oefening baart kunst. Creativiteit is een eigenschap die er ronduit bij komt kijken, het scheppen van de wereld wordt een optie, maar daar hoort meteen het nemen de verantwoordelijkheid voor het geschapene dan ook bij.

Two spirited people zijn bij uitstek geschikt als Hagetissen, want ook de polariteit van het mannelijke en vrouwelijke in de mens dient actief beheerst te worden..dat spreekt voor zich, hecht je te veel aan een gender en de hel breekt los:-)

Dan is nodig vooral veel humor………… want op dit pad is het maken van missers een ongoing thing..Ego krijgt een dikke les van raaf en kraai, coyote en konijn:-)

 

 

 

April

Ik heb iets met april, of liever ik heb iets tegen april, dat is natuurlijk unfair van mij, maar dat is het nu net ..April, vind ik, is wat een unfaire maand.

De natuur is nooit unfair overigens, de seizoenen doen gewoon hun ding, en dat hoort zo..als de mens zich er niet teveel mee bemoeit komt het goed allemaal, al komt het dan misschien niet zoals wij het in gedachten hadden.

Maar daar heb je meteen al een probleem, want de mens doet niks dan zich bemoeien met de natuur en denkt daar vanalles aan te moeten verbeteren. Kinderachtig gedrag natuurlijk ..de natuur doet er dan ook alles aan om het verstoorde weer in balans te brengen en dan zitten we met vreemde gebakken peren..Want zou het zo zijn dat wij aldoor maar onze zin kregen dan werd dit een over het paard getilde wereld. Dat scheelt al niet veel meer ..Ze mocht wat mij betreft wel eens wat harder terugslaan, die natuur,  maar daar zal ik me niet mee bemoeien:-) Ik denk bij elke vlaag ongewone kou wel meteen aan die weersbeinvloeding natuurlijk, en chemtrailing; wie kan je nog vertrouwen… http://www.wanttoknow.nl/wetenschap/wetenschappers-chemtrails-weren-zonlicht/

Dit terzijde..april…het is altijd mooi te merken dat het, zo rond maart toch weer gewoon voorjaar wordt, al dacht je oplaatst dat het er niet meer van zou komen..en dan komen de knoppen en de narcissen en de vogels zingen dat het een aard heeft..heerlijk..Maar april slaat genadeloos toe..je denkt dat je jas wel uit kan en prompt is het niet warmer dan 7 graden met een felle oostenwind of zo..

Ik weet dat nog als kind…weken zeuren of je maillot uit mocht, god wat haatte ik die dingen, met hun op de knieen hangende kruis en prikkende wol..en dan mocht het en dan bevroor je ineens in die oostenwind..

Buiten loopt een moedereend met een kind..het is zo klein dat het lijkt op een wollige mus..en het waait als een orkaan en is rond de 8 graden overdag… er is nog haast geen beschutting in de vorm van beplanting en riet..laat staan dat die insecten zin hebben om zich te komen aanbieden als voedsel..Dat zijn van die april momenten….Zo van ..het leek zo fijn, maar nu moet je maar zien dat je je redt..haha…

Na de IJsheiligen van 11 mei is het veel beter om een jong eendje te zijn..

Als mensen tenminste niet door gaan met voor God te spelen…

 

 

Maaiveld

Voel eens aan je hoofd denk ik soms, en dan cheque ik meteen even of t mijne er nog zit..

Het maaiveld is al gauw te hoog, ik zit dan op mn knieen in een onmogelijke positie tot mn benen doof worden en dan nog moet ik het hoofd buigen om niet… Maar dat hoofd buigen was zo slecht nog niet toch? zeg ik hardop tegen mezelf, terwijl mn nek stijf wordt..

Er zoeft een Zeis net over mn kruin… waarna ik adem haal….Hoe zou het zijn als je hoofd er af werd gemaaid? Kippen leven ook nog even door heb ik eens gehoord..

Van die dagen dat je weer eens echt beseft dat je de enige bent die jou is..dat je geen ander zult ontmoeten, niemand die even zegt : Ja joh, nou dat vind ik nou ook..laten we er meteen een punt achter zetten en het anders gaan doen..de dieren de bomen de planeet..de wildernis weer scheppen en genieten van de manier waarop de natuur alle leefruimte weer terug pakt als je haar laat gaan..de ruimte de stilte de grutto en de griet…We stoppen nu met vlees eten en laten de varkens die nog vast zitten los in stukken land waar anders de koeien liepen en de koeien en kippen doen gezellig mee..We gaan allemaal nù beginnen met het maken van een gigamoestuin waar we allemaal genoeg zullen vinden om samen van te eten..we houden op met werken en gaan eens echt iets doen wat zin heeft ..we helpen mee met afbreken en gaan anders opbouwen.. hutten en tenten…we maken een rechtssysteem op basis van clan en helpen mensen weer volwaardig mee te mogen doen..we zijn ook streng, maar nooit wreed..

En we zijn vooral blij en we janken niet steeds over onze minderwaardigheidscomplexen:-)

En doen we dat wel dat moeten we daar NU verplicht mee stoppen, anders moeten we voor straf peren gaan oogsten in het voorjaar.. Een heerlijke droom dat mag duidelijk zijn

Ik steek mn hoofd op en ga staan..even voel ik angst maar daarna alleen maar vreugde in grote vrije golven..het maakt niet meer uit….ik gooi mijn armen omhoog en verwelkom alles..

Dan zie ik dat de zon doorbreekt en het licht valt net tussen mijn armen door…een vogel vliegt op en een andere gaat beginnen aan het avond lied…ik zie een ree met sprongen boven het maaiveld uit komen..ze bepaalt zo haar richting….