de Slijtmijt

 

Met enige regelmaat laat ik mijn gedachten er over gaan;  Economische belangen vs de belangen van de mens bij de Natuur.

Wat is er verkeerd aan die gedachten? Bijna alles roept het dan in mij. Want economische belangen scheppen een illusie. Eentje die ons eigenlijk gaat uitroeien op deze planeet. En toch blijft de politiek maar bezig met dit toverwoord “Economie”. Want eenmaal in de trein naar Siberie, is er kennelijk geen ontkomen aan.

Elke gezonde gedachte, elk inzicht geeft je dat Economische belangen, uiteindelijk schadelijk zijn voor de wereld. En dat omdat men daarbij uitgaat van het Schaarste-concept. Door de pretentie dat jij iets bezit waar ik niet zonder kan, en mij daarvan te overtuigen, werken we samen aan een illusie, een die geld op levert. Bouw je dit uit, dan kun je financieel rijk worden, en dan zal de ander zich ook rijk wanen, of juist arm..for that matter…

Economische belangen staan haaks op de werkwijzen van de Natuur. Zij (onze Moeder) hanteert het Overvloeds-concept. Uit een plant kunnen zo 50 andere planten geboren worden als je de zaden goed weet te benutten, de Schepster schept graag..ze is een gulle moeder. De mens moet alleen leren hoe hij gebruik maakt van wat ze in de aanbieding heeft. Haar over het hoofd zien is het domste wat er is, zonder haar is er namelijk, hoe vreemd en onbegrijpelijk het voor de younger brother in al zn domme arrogantie ook mag klinken:  GEEN LEVEN..

Het Overvloeds concept betekent; Er is genoeg voor iedereen, laten we het samen doen, ik heb niet meer nodig dan jij, en uiteindelijk is alle bezit relatief belangrijk, omdat het uiteindelijk zo is dat je laatste hemd geen zakken heeft, en je je daarom met belangrijker dingen kunt bezighouden dan geld, winsten en verliezen creëeren, en mensen verstrikken in leugens. Je hart, waar zat dat ook alweer.. Wat hoger dan je maag was het niet, zou dat nu toeval zijn? de Mens die dit concept hanteert heeft geen geld nodig om zich rijk te weten.

Die Economische belangen hebben ons nu opgesloten in een ontwerpwereld die meer wil, sneller, en alles moet eerder kapot gaan. Mijn cv ketel heeft 3 weken geleden een nieuwe computer gekregen, maar die gaat vandaag op het schroot omdat de ketel moest vervangen, weggooien leverd geld op zegt de monteur, die het ook niks vind, maar de baas is nu eenmaal de baas. Kapitaalvernietiging..heet dat .. Marten Toonder wist dat al. Schreef jaren geleden de Slijtmijt..om aan te geven dat hij het begrepen had.

 

 

 

Daf

Vandaag zag ik er een rijden, mooi glimmend  chroom, prachtig in de lak  en twee heel blije mensen binnenin. Ik kon mijn glimlach niet onderdrukken. Dacht aan mijn vader die graag DAF reed en ze had in vele maten, uitvoeringen en kleuren. Na de Messerschmitt, de DKW,  Trabant, ook de DAF 33 die een tweetactmotor had en schuddebuikend op de oprit stond. Donkergroen was hij, en mijn vader had m bijgespoten tot dof legergroen. Om zich te beschermen tegen de wereld.

Ik mis dat. De auto’s van tegenwoordig doen niks met mij. Er zijn er teveel, veel te veel, en alles is een grote pot nat. Orginaliteit is ver te zoeken. En ze rijden bijna allemaal te hard, alsof ze je eigenlijk heimelijk van de wandelsokken willen scheuren.

Als ik mn ogen sluit kan ik het beeld voor me halen van een lege straat in een nieuwbouwwijk, waar een auto aan de stoepkant stond geparkeerd. Meer niet.

Dat was de tijd uit mijn jeugd.  Ik wen er niet aan, die wegen vol met auto meuk, de liefdeloze bermen vol met afval van mensen die het geen ene reet uitmaakt. De sloten dragen plastic flessen, chips zakken en andere troep. Want iemand die onderweg is is niet geinteresseerd in zn wereld, woont in een doos op dat moment. Gooit zn afval dus naar buiten, weg..in iets wat niet lijkt bij je terug te zullen keren. Dat is onzin natuurlijk, maar dat inzicht komt pas, met het ontwaken van wijsheid…Zo’n 100 miljoen jaar verder…

Alles gaat naar betere wegen, nog meer dozen en nog meer werelden die niet zijn, die niet worden liefgehad. Snel veel en nu zijn de wetten. Mijn vader wist het toen al, en hij maakte vaak opmerkingen als : Meer; nog meer; meest. Goed beter best. Hij gaf aan hoe de mens in zn behoefte aan succes zichzelf vernietigd door zn omgeving te vernietigen, uit te schakelen, te behandelen als een vijand die je stiekem overhoop zou moeten mogen rijden. De winnaar die doodeenzaam overblijft in een berooide wereld die niet meer weet wat liefde is. De natuur is buitgemaakt en gesloopt, de liefde vermoord. De Godin weggejaagd en verkracht.

Pas dan………..?