Daf

Vandaag zag ik er een rijden, mooi glimmend  chroom, prachtig in de lak  en twee heel blije mensen binnenin. Ik kon mijn glimlach niet onderdrukken. Dacht aan mijn vader die graag DAF reed en ze had in vele maten, uitvoeringen en kleuren. Na de Messerschmitt, de DKW,  Trabant, ook de DAF 33 die een tweetactmotor had en schuddebuikend op de oprit stond. Donkergroen was hij, en mijn vader had m bijgespoten tot dof legergroen. Om zich te beschermen tegen de wereld.

Ik mis dat. De auto’s van tegenwoordig doen niks met mij. Er zijn er teveel, veel te veel, en alles is een grote pot nat. Orginaliteit is ver te zoeken. En ze rijden bijna allemaal te hard, alsof ze je eigenlijk heimelijk van de wandelsokken willen scheuren.

Als ik mn ogen sluit kan ik het beeld voor me halen van een lege straat in een nieuwbouwwijk, waar een auto aan de stoepkant stond geparkeerd. Meer niet.

Dat was de tijd uit mijn jeugd.  Ik wen er niet aan, die wegen vol met auto meuk, de liefdeloze bermen vol met afval van mensen die het geen ene reet uitmaakt. De sloten dragen plastic flessen, chips zakken en andere troep. Want iemand die onderweg is is niet geinteresseerd in zn wereld, woont in een doos op dat moment. Gooit zn afval dus naar buiten, weg..in iets wat niet lijkt bij je terug te zullen keren. Dat is onzin natuurlijk, maar dat inzicht komt pas, met het ontwaken van wijsheid…Zo’n 100 miljoen jaar verder…

Alles gaat naar betere wegen, nog meer dozen en nog meer werelden die niet zijn, die niet worden liefgehad. Snel veel en nu zijn de wetten. Mijn vader wist het toen al, en hij maakte vaak opmerkingen als : Meer; nog meer; meest. Goed beter best. Hij gaf aan hoe de mens in zn behoefte aan succes zichzelf vernietigd door zn omgeving te vernietigen, uit te schakelen, te behandelen als een vijand die je stiekem overhoop zou moeten mogen rijden. De winnaar die doodeenzaam overblijft in een berooide wereld die niet meer weet wat liefde is. De natuur is buitgemaakt en gesloopt, de liefde vermoord. De Godin weggejaagd en verkracht.

Pas dan………..?

 

 

 

 

Picture it

Je wordt  wakker in een groene omgeving, je ligt op de grond en voelt het zachte mos onder je handen, het is licht vochtig, je knippert tegen een zonnetje wat door de takken van de hoge bomen rondom je, in je gezicht kriebelt..Je ruikt de geur van het bos, van rottende bladeren en paddestoelen en hoort vogels kwetteren in de takken..Insecten zoemen rond je hoofd.

Voorzichtig kom je overeind..de bomen staan in een cirkel rondom je, je ziet verschillende soorten ..Eiken, een enkele beuk verderop, berk, lijsterbes, hulst, braamstuiken tussen de bomen door en varens op de vloer..

Wat zou je denken als dit beeld op je netvlies kwam, en werkelijkheid werd in je bestaan?

Je ziet:

a. een stapel boomstammen die in de kachel kunnen , of beter nog, door verkocht aan derden, dat levert meer op.

b.Bramen geven vrucht, ook dat zou je om kunnen zetten in winst.

c. Je zou de vogels kunnen bejagen , omzetten in verkoop ook, en het mos is wat voor in de tuinwinkels…

Haal nu alle verkochte spullen van het gebied waar je zit..denk het weg, omdat je het hebt verkocht. Wat hou je over?

Hoe voel je je nu, als je op de kale bosbodem zit, het is muisstil, en de zon brandt op je hoofd..in de wijde omgeving is niets meer ..geen geur, geen geluiden..

Hoe voel je je………

We beginnen overnieuw.

Het begin is het zelfde, je wordt weer wakker in de cirkel van bomen, mos, vogels en geluiden en geuren..

Je gaat rustig zitten en bedenkt , nu je hier opnieuw bent, hoe je je zou kunnen voegen in dit geheel, waar is jouw plaats, wat zou jij kunnen toevoegen aan dit paradijs, paradijs omdat  je nu weet  wat het is als alles leeg en kaal is. …

Als je een huisje zou maken, hoe zou dat de omgeving beinvloeden? als je mee zou eten van wat er groeit? Hoe zou je deel uit kunnen maken van dit ecosysteem zonder het negatief te beinvloeden? Maar zo dat het bloeit en groeit samen met jou…Mooi klusje nietwaar?

Picture it…..

 

Heilige Grond

Mensen hebben geleerd om elders te zoeken wat eigenlijk zo dichtbij is.

Het is opvallend hoe dat werkt en hoe daardoor een situatie ontstaat van iets missen, ergens naar verlangen en heimwee voelen naar plaatsen met een magisch of heilig karakter.

Zonder daar iets op te willen afdingen, zou ik willen dat een ieder de plek waar zij of hij leeft als heilig zou gaan beschouwen, magisch ook. En vanuit die innige gevoelens zou je dan meer uit de plek kunnen halen, zoals , je gaat dieper wortelen; je voelt liefde voor die plaats, maakt misschien een heiligdom klein of groot , plant er mogelijk bomen. Je gaat er mediteren, brandt er wierrook, doet een ritueel op zn tijd. Het gevolg kan zijn dat je veel meer opvalt aan de plek, en je je misschien gaat interesseren voor de historie, en de situatie nu. Misschien ga je je inzetten voor de plek.

Al deze dingen kunnen er dan aan bijdragen dat de plaats geladen raakt en bijzonder gaat aanvoelen.

Gezien de overload aan mensen die plekken bewonen lijkt het mij voor de aarde en voor jezelf een genoegen. Het zou kunnen helpen bij het decentraliseren. We leven globaal, en raken elk gevoel voor het eigene soms helemaal kwijt.

Je gaat misschien leren hoe je je thuis kunt voelen in je huidige situatie, de verhouding met jeZelf hernieuwen of verdiepen.

Midzomer

Binnenkort is het weer zover, 21/22 juni is het Midzomer, het Alban Hefin bij de Druïden, Litha. Het Zomer solstitium.

Het moment dat de Zon even stilstaat om daarna zijn lange reis naar huis te beginnen.

Van het ultieme extraverte, naar het ultieme introverte. Het Licht Manifest, naar het Licht Abstract.

En elke jaarlijkse ommegang is verbonden met onze innerlijke Zon, die ervaringen omzet naar Licht.

Met Litha worden de twee werelden weer verbonden, is het tijd je jeZelf weer te herinneren, het verbond met de ongeziene wereld te consolideren, en te weten waarom je hier was, in de manifeste wereld..

Je Goddelijke familie is bij je, en dat kan soms wat vreemd overkomen, zoals bij Shakespeare’s Midsummernightsdream:-).

Het is goed te weten wie de jouwen zijn, ze te eren en te danken en het innerlijke huwelijk te voltrekken als een teken van je verantwoordelijkheid ten opzichte van de komende periode, als na het zwellen van de vruchten, het rijpen van het graag, de Oogsttijd gaat beginnen.

Tot dan! Blessed Be!

 

Druïde

Toen ik in 2003 besloot de opleiding te gaan doen bij OBOD, de Orde van Barden Ovaten en Druïden , waren het vooral het openminded karakter en de natuurgerichte insteek die mij daarin aantrokken.

Ik ben in 2013 gecertificeerd als Druïde op grond van mijn ingeleverde materiaal mbt. mijn meditaties oefeningen en bevindingen,  door de jaren heen. De opleiding is er vooral niet voor mensen met haast, het gaat niet om de titel, maar om het inhoudelijk ankeren van materiaal, alswel het transformeren van je eigen spirituele vermogens naar een nieuw level. Ik ben daarbij mijn eigen pad gegaan, niet het groepspad van de opleiding.

Praktisch gezien betekent dat dat je veel kennis opbouw ontwikkelt, en spirituele groei doormaakt. Het is een pad, en ik heb er nog een ander stel paden naast bewandeld. Waaronder periodiek en nodig om zekere doorbraken te kunnen maken in mn bewustzijn en energie lichaam, dat van de Ceremoniele Magie. Daarnaast een doorlopende begeleiding gehad mbt het opschonen van mijn complete database:-) en het toe werken naar Reikimasterschap.

De gevolgen zijn natuurlijk ook niet “om’e nocht” je kan in een heel nieuw facet van je leven komen te staan, of een totaal nieuw leven beginnen, eenmaal ontdaan van alle debris en met een opgeschoonde tas met tools.

Tools waren er al, mensen komen met rugzakken en knapzakken ter wereld. Het vraagt alleen een nieuwe mindset om ze te kunnen gebruiken. En wat machineolie en een poetslap doen ook al wonderen:-)

2016 is op geteld een 9, dat is een afrondend getal. Tevens de plaats van de Kluizenaar, in de Tarot. Het is ook mijn levenspad in de Numerologie.

Het werken met deze kwalificaties is een kwestie van ingaan op wat zich aandient. Het uitgaan daarbij van “alles is mogelijk”, inplaats van “ik kan er niets aan doen”.

Van gewonde vogels begeleiden, planten ondersteunen, aarde helpen, terplaatse omdat dat je werkveld nu eenmaal is,  tot het in gaan op de energievelden van mensen op verzoek.

En ik verwerk het natuurlijk ook in mijn kunst.

Het gebruik durven maken en leren van het inzetten van de geest als voertuig, inzien dat gedachten wegen zijn en geleiders van energie. Vormgevers.

Oefenen en leren dus. Ontdekken.

 

 

 

Caligula

“Mensen tellen zwaar en dieren zijn minder waard. De morele gemeenschap is gesloten. Misschien is dit denken aan een herziening toe. Want laten we eerlijk zijn: moraliteit is een constructie. In vroegere tijden vielen vrouwen buiten de morele cirkel, om over andere mensenrassen maar niet te spreken. Nu staan dieren aan de grenzen, tegen de muren van door mensen bedachte ethiek, omdat de mens nu eenmaal de sterkste soort is. Niet omdat het de beste ethische keuze is. ”

quote Bernd Timmerman, uit zn opinie stuk op Joop.nl 30 mei 2016.

Ik zocht al een poos naar de juiste woorden, toen las ik dit, en het zegt alles wat ik al jaren probeer duidelijk te maken aan de mensen die via stichtingen en organisaties en in laboratoria, beweren dat proefdieren nu eenmaal onmisbaar zijn voor onderzoek.

Het is precies deze redenatie die aangeeft welk denkmodel die mensen volgen, en hoe geaccepteerd dat kennelijk algemeen nog is.

De emancipatie van het dier, is nog steeds niet veel verder dan die van gekleurde mensen in de jaren 50 denk ik wel eens bitter.

In 1962 was er een mensen tuin in belgie, daar konden witte mensen kleine negerkindjes bekijken. Mijn geboorte jaar.

Nu anno 2016, 54 jaar later zijn dergelijke concepten in de Westerse wereld niet langer een item, maar kennelijk is het superioriteits concept nog steeds een optie.

Dieren zijn nu de moderne inferieuren. En daarom vallen dieren volledig of bijna volledig tussen wal en schip in elke constructie. Vleesindustrie, bontindustie, proefdieren. Alles is geoorloofd, om de superieure mens te dienen. En die superieure mens is zo superieur dat hij zn leven en wereld daarmee compleet verziekt.

Als een verwende keizer Caligula, in de eigen decadentie omkomend

Harambe

Kunst: “Intuïtief Blauw”

Vandaag leg ik de laatste hand aan een zestal schilderijen voor mijn gastdeelname aan de Kunstroute Littenseradiel, op 21 en 22 mei as.

Ik noem het “Intuïtief Blauw”, het hangt bij beeldhouwer Jehannes Hibma in Wommels en het is voor het eerst sinds lange tijd dat ik een serie abstract werk maakte.

Het smaakt evenwel naar meer. De vrije val die ik tijdens het werken ervaar is genieten voor mij. Even niks moeten of hoeven, gewoon kunnen rekenen op je vermogens.

Een dans met jezelf zonder op voorhand te weten waar het heen gaat.

Mijn werk wordt eigenlijk altijd enorm beïnvloed door muziek, dat waren nu Keith Jarrett’s meer dan brilliante Sun Bear concerten in Japan 1976, en dit keer ook het boek:  To the Lighthouse van Virginia Woolf.

Ik gebruik naast acrylverf ook veel houtskool.

Het  is te zien op de IJsbaan 13f . Waar Jehannes Hibma zn atelier heeft.

http://www.friesekunstroute.nl/kunstenaars