Kunst: “Intuïtief Blauw”

Vandaag leg ik de laatste hand aan een zestal schilderijen voor mijn gastdeelname aan de Kunstroute Littenseradiel, op 21 en 22 mei as.

Ik noem het “Intuïtief Blauw”, het hangt bij beeldhouwer Jehannes Hibma in Wommels en het is voor het eerst sinds lange tijd dat ik een serie abstract werk maakte.

Het smaakt evenwel naar meer. De vrije val die ik tijdens het werken ervaar is genieten voor mij. Even niks moeten of hoeven, gewoon kunnen rekenen op je vermogens.

Een dans met jezelf zonder op voorhand te weten waar het heen gaat.

Mijn werk wordt eigenlijk altijd enorm beïnvloed door muziek, dat waren nu Keith Jarrett’s meer dan brilliante Sun Bear concerten in Japan 1976, en dit keer ook het boek:  To the Lighthouse van Virginia Woolf.

Ik gebruik naast acrylverf ook veel houtskool.

Het  is te zien op de IJsbaan 13f . Waar Jehannes Hibma zn atelier heeft.

http://www.friesekunstroute.nl/kunstenaars

Advertenties

Solitude

Hoe een innerlijke stilte je kan verbinden met een gevoel van eeuwigheid, is alleen te ervaren. Het kan niet anders ontstaan dan vanuit de wens het pad van de Ziel te vervolmaken, en de eenwording met de Geest te zoeken zonder uitwendige actie.

Het is het gevolg van extase maar zonder de extatische fysieke actie, het is extase die in stilte overgaat.

Het vinden van het midden, als afzetpunt.

Het opent de Graal in jezelf, klaar om het Goddelijke te ontvangen; de offkick voor het Heilig Huwelijk.

Het lopen in de zon, op een dag als vandaag, door de eindeloze velden, waar boeren hun gemaaide gras keren tot het klaar is..In de stilte die ontstaat door de enorme ruimtelijkheid, van de weidsheid, vol geluiden, vogels, wind, boeren, een fietser een wandelaar…..ik.

De wind die mijn haar op laat waaien, ik zweet.

Ik zie de spitsjes van de dorpen in de verte.

Solitude..het is nooit verdrietig, niet eenzaam, of wel maar bewust gekozen..

is het een Hooglied.

 

 

 

Maan

Gisteren was het ineens warm, erg warm,  26 graden en de lichaams klok stond hier nog op 8.

De middagen kunnen met die warmte zo lethargisch worden, je zoekt iets te doen, maar bent in de war..de avonden vragen om loom buiten genieten, met wijn en een boek. Geen e-book, maar echt, alles moet nu echt zijn, aanraakbaar, te ruiken te horen en te voelen.

Fietsen kan ook, maar dat is nu geen goed plan, dan fiets ik alles weer voorbij.

Ik moet er midden in zijn. Maar je blanceert tussen Schaduw en Zon.

Lopen is wel fijn, maar dan als het al haast donker is. In de schemerige avond je laten verwennen door merels.

In de Schaduw is het alsof je er niet bent, in de Zon is je zijn teveel.

De dieren in het water hebben het makkelijker. Alles gefilterd tot je nemen, in een zachte floers..een weldadige opwarming van je leefwereld, maar niet patsboem. Niet schroeien en verbranden.

De Maan is beter, de nacht vol van geluiden, nat gras en kikkers zingen het Hooglied

 

 

 

 

Tegelsontwrichter

Mijn buren zijn geen uitzondering, niemand wil nog madeliefjes paardebloemen, zuring en boterbloem, smeerwortel, koekoeksbloemen, longkruid, hondsdraf of klein en groot  hoefblad in de tuin..

Het vreemde is dat mensen jaarlijks de bloemetjes buiten zetten, meest kweekspul, eenjarig en allemaal hybriden, zodat de bijen er hun neus voor ophalen, omdat er niks voedzaams in te vinden is. T eindigt allemaal onder de meeldauw en is na drie maanden weg.

Bloemen zijn dat wat je in het tuincentrum ziet. Bomen ook overigens, liefst allemaal bollen en trollen geënt op een oorspronkelijke boom. Behapbare formaten, vatbaar voor ziekten.

Ik hou er niet van, doe mij al het echte werk. Echte wilgen elzen berken, echte onkruiden en liefst woekert de hele boel dicht hier zodat ik mij in de echte natuur waan. Met vlinders en bijen en nieuwe wildernis. Doe mij een boom die niet past in een tuintje van 4×5

Een tegels ontwrichter.

T is even wennen natuurlijk, voor de buren:-) je moet dat in etappes erger laten worden, gewoon per jaar wat meer..en soms haal je de paardebloemen even tussen de tegels weg met een mesje, zodat ze geloven dat je het goed bedoeld.

 

Zacht

Soms loopt het leven er met je vandoor juist als dat goed is..nodig..die dingen gebeuren die dan horen te gebeuren..zodat je gevoel voor verhoudingen weer helemaal is wat het moet zijn..

Het is niet belangrijk wat het is..meestal iets groots, of groot maar zijdelings..drama van anderen, maar ook met jou verbonden voel je…zachte inkeer, besef dat alles maar zo fragiel is en refereert aan eerste keren..

Teruggaan in de tijd, en toch ook blijven in het moment….Fragmentarisch kijken naar een film die zich ook met jou lijkt te bemoeien..

Niet vastpinnen, maar alles shocksgewijs of in een stream, laten gebeuren en ontstaan, ebben en vloeden..en dan als zonlicht door een druppel laten kristalliseren, tot de tijd het licht uit een andere hoek laat schijnen..

Zacht en scherp…zand langs de weg…avondzon..prille knoppen geopend in de kou..druppels blijven liggen op de frisgroene bladeren.

Een geur van nat en water op asfalt…de zon die vanuit het westen in je oog prikt als je langs die paar huisjes loopt, onderweg….terug naar het jouwe..

Muziek die maar blijft hangen in je lijf en steeds opnieuw zingt wat het lied van nu moet zijn..

tot in de zachte nacht

 

 

 

Wijs

Ouder worden kan voordelig zijn…je hebt minder werk van jezelf lijkt het , geniet zonder direct excessief gedrag,  maar je hebt er meer werk van om jezelf  er niet zo uit te laten zien dat mensen gaan denken dat er iets begint te brokkelen:-)….Ik heb het geluk gehad dat ik al vroeg vertrouwd raakte met deze tweespalt:-) Een oude ziel in een jonge jas echter is het bij voortduring zoeken naar innelijke balans.

Het is echter een illusie dat je stil en tevreden zou moeten raken als je ouder wordt, For now misschien, de kaarsen gaan dan wel naar het schijnt langzaam uit, maar dat komt omdat je kaarsenvoorraad uitgeput lijkt te geraken..

Een vuur ergens anders op een ander level lijkt steeds heviger te worden gevoed..een vuur buiten het gezichts en gevoels bereik van hen die je dan beoordelen..naar maatstaven die niet langer lijken op te gaan..

Een vuur van een ongekende schoonheid en ongevormde liefde..een vreemd maar heerlijk vuur.

Hoe scherp kun je zien, wat het aardse toneel allemaal vermag, terwijl je met je andere been in een werkelijkheid staat die zich van het theater niets aanlijkt te trekken…

Eeuwigheid tov tijdelijkheid. En het Groeiend Zelf bewustzijn in het midden.

 

 

Hagalaz

De zwarte lucht besloot zojuist zn leed te droppen

Hagalaz, de rune zegt het..

Kort hevig, en de ramp voor elke bloesem

Wind snijdt de wolken uiteen en laat de zon zien wat er allemaal mis is op onze planeet.

De wolken zouden nu ook bondgenoten van het kwaad kunnen zijn..niet langer te vertrouwen..

Ergens in een toren zit een gek dingen te verzinnen die dodelijk zullen zijn voor ons, misschien.. dat het toch minstens door hem moet komen dat er gestorven wordt, ziektes zijn en geboren wordt..want anders ben je maar overgeleverd toch aan haar grillen..en ohohoh wat ben je bang voor haar grillen..

Psychopaten..zijn eenzame kinderen

Haar grillen geven je alles, ze streelt je , ze heeft je lief, ze is wijs en ze voedt je wanneer dat nodig is..ze zwijgt wanneer je teveel praat, ze laat je lopen als je dacht te kunnen blijven zitten..

Ze behoedt je voor het begaan van elke vorm van misbruik, ze laat je telkens weer zien hoe je fantasieën je nog eenzamer maken…er is geen onkomen aan haar…ze is je behoud maar jij wilt haar bezitten..

en dan blijkt dat je haar nooit hebt gehad…

dat jij in de palm van haar hand leeft