de Taal der planten en bomen

Soms loop ik te wandelen en weet dat ik in mezelf gekeerd ben, dan lijken alle paden op elkaar en vind ik alles saai . Als ik het doorbreek door ergens anders te gaan lopen, in een nieuw gebiedje, kan het zijn dat ik daarna ook het oude gebied weer opnieuw kan waarderen. En dat het ineens juist in betekenis toeneemt.

Dan ga ik weer open voor dat wat er ècht is, dat wat helemaal nooit saai is, en met me spreekt….dan ben ik weer instaat dat te ontvangen en te voelen wat echt is.

En dan is de bosbewoner in mij, de dryade, de druide of heks ook weer gelukkig…

De taal van de bomen en planten verstaan is een kunst, ze vertellen je alles over helen en kracht , van hun aangezicht tot de betekenis daarvan, ik voel dan met kleine stukjes en beetjes, wat Paracelsus ook heeft ervaren en opgeschreven.

Advertenties

Ont-moeting

Ik loop in het bos, na een lange wandeling, eindelijk in het deel waar ik het meest van hou.. het stukje grove dennenbos, met heide en gras, en licht, vlak bij de dobbe, de pingo…Magische gebieden bestaan..

Het paadje loopt al kronkelend en hoog en laag dwars doorheen dit kleine wonder.

Ik zie een man met een fiets, verderop en een vrouw met meer honden.. jammer denk ik nog..het is hier vaak zo stil..nu niet..

Maar we ontmoeten elkaar, er is geen ander pad.

De man met de fiets loopt in mijn richting en ik grap dat het hier wel moeilijk wordt met de fiets..hij zegt dat hij het weet..maar hier langs wilde ..35 jaar geleden was hij hier ook..en dit gebied was altijd bij hem gebleven..Het begin van een prachtig gesprek..een wissel, een ont-moeting…We waren er zomaar..waar we moesten zijn, en het ging over bomen en hun verbondenheid, en magie van een plek als deze. ..Hij volgde dat graag en ging open als een mooie bloem. Vertelde hoe hij dit stukje bos altijd bij zich was blijven dragen..al die jaren.

We kwamen op de manier waarop mensen worden bespeeld en belazerd middels hun twijfels en onzekerheid..en de phone- de macht van KPN achtigen. Ik vertelde dat ik er geen had..en waarom..Dat ik nog wilde vertrouwen op de hulp van de kosmos..als ik vraag, ontvang ik..en dat dat netwerk mij meer was dan dat van KPN of wie ook, waar ze je afhankelijk willen maken van dat netwerk wat niet verbonden is..En voor geld je gegevens vast ook verkopen, net zoals de heilige ruimte van die baby in de reclame, met die tablet…hoe vies.. hoe pervers..

Hij was zichtbaar geraakt, haalde zn phone uit zn borstzak. Ik zei; “kijk, je draagt hem op je hart..voor je hart..”

Hij was bijna in tranen.

“Je hebt gelijk”..en hij deed m in zn fietstas..”maar hoe kan je het veranderen?? wat kan je doen? ik ben een doener…”  Ik begreep dat. Gaf aan dat reuzenstappen niet nodig zijn. Hij werkte ook in een systeem wat mee doet aan dit systeem..zoals bijna iedereen. Wees je bewust zei ik..en leg die telefoon gewoon weg als je klaar bent met werken..denk anders..dan volgt de vorm vanzelf..

De enige heldhaftigheid die wordt gevraagt is dat je wakker bent. dat je laat zien aan jezelf dat je het snapt..dan onthecht je en de rest volgt..

We omarmden elkaar in liefde en gingen elk ons weegs..

 

Ostara

Soms vind Moeder Natuur het nuttig om jou een plek(je) toe te wijzen, niet om over te heersen, maar om mee in co relatie te staan, van te leren, mee samen te werken.

Dit gebeurd meest niet meteen bewust, maar het wordt je, als je tenminste openstaat, wel min of meer spontaan en in de loop van een aantal bezoekjes aan die plaats, duidelijk.

De plek groet jou, en jij groet de plek, en na een paar ontmoetingen besef je dat de liefde is geboren.

Mijn plek voor hier is een stukje Grove Dennenbos, in de buurt van de eerder genoemde pingo, die ook van significante waarde is. ..De sfeer is er heel bijzonder, en het is alsof de bomen me elke keer meer toestaan hen als vrienden te groeten. Ik ben er even en de tijd is weg en als ik thuis kom zijn er toch weer uren verstreken.

En er gebeuren dingen die voelen als wijdingen.

De Lente daar vandaag begroet door de Godin te eren..en de God die als jonge kracht in de gewassen werkt ze laat spruiten en uit botten. ..

Hail to the Lady, Happy Ostara!

 

Lente

Na een lange en slapende winter was het gisteren dan eindelijk zover, het bos wordt wakker.

Ik liep met Odin, de hond, naar het bos van de Stichting Maatschappij van weldadigheid, om daar af te steken in het andere bos, horende bij het Doldersummer Veld. En ik rook het ..

Een geur die moeilijk is te beschrijven, maar het is alsof het bos begint te ademen, en te wasemen, en je ziet ineens dat het mos echt knalgroen is geworden en zich al uitstrekt naar wat licht..Knoppen gezwollen en open barstend..en iets in mij doet daar aan mee..juicht ook.

Het is alsof ik in mij een knop was die sliep,en nu open wil knappen en dat is niet eens meteen een geweldig fijne gebeurtenis, maar wel in alles voelbaar, tot en met de twijfel over of je niet liever in je binnenste wereld zou willen blijven.. maar er is geen houden aan.

Ik voelde het zinderen en de vogels joelen mee op die zelfde energie . Een met het Bos, is een met de Planeet. Geen wonder dat mensen in steden soms de draad zo kwijt zijn denk ik dan, als je deze ervaring niet zo nu en dan hebt, hoe weet je dat waar je bent?

Het bos is een levende entiteit, met daarin een duidelijke verdeling van individuele taken maar Een in het samenwerken.

De Zon is de groteTovenaar, maar die kan niks beginnen als niet Aarde en Maan een dans doen..

*foto eigen werk, oversteek van het Productie bos, naar het Doldersummerveld bos, wat aan deze kant begint.

Bomen leven net als wij

Gisteren kwam ik een prachtig artikel tegen wat bevestigde dat je als je er voor open staat, je dat ook wel kunt voelen/ervaren aan bomen. Durf met ze te communiceren, beschouw ze als een bewust en levend wezen..Boswachter Peter Wohlleben vertelt zijn bijzondere verhaal…

artikel nrc   http://www.nrc.nl/handelsblad/2016/04/09/ik-wilde-alle-bomen-helpen-1605742

 

s