de Taal der planten en bomen

Soms loop ik te wandelen en weet dat ik in mezelf gekeerd ben, dan lijken alle paden op elkaar en vind ik alles saai . Als ik het doorbreek door ergens anders te gaan lopen, in een nieuw gebiedje, kan het zijn dat ik daarna ook het oude gebied weer opnieuw kan waarderen. En dat het ineens juist in betekenis toeneemt.

Dan ga ik weer open voor dat wat er ècht is, dat wat helemaal nooit saai is, en met me spreekt….dan ben ik weer instaat dat te ontvangen en te voelen wat echt is.

En dan is de bosbewoner in mij, de dryade, de druide of heks ook weer gelukkig…

De taal van de bomen en planten verstaan is een kunst, ze vertellen je alles over helen en kracht , van hun aangezicht tot de betekenis daarvan, ik voel dan met kleine stukjes en beetjes, wat Paracelsus ook heeft ervaren en opgeschreven.

Bos

Sinds een kleine tijdspanne woon in in een groot natuurgebied..voor nederlandse begrippen dan.. Het Drents Friese Wold. Nooit eerder woonde ik in de omgeving van grotere bossen..

En ik begin al wandelende te begrijpen waarom dit nu zo belangrijk is voor mij.

Al heel lang ben ik bezig met het concept “thuis” . Wat is thuis, wanneer ben je thuis , hoe ben je thuis en waar ben je thuis.

Een krappe vrede hebbende met de staat van zijn die ik had, wel thuis, maar toch niet, wist ik niet beter dan dat dit mogelijk zo zou blijven, leidende tot periodieke frustraties en de dood ons zou scheiden..

Ik ben al mn hele leven een kluizenaar, een loner en een liefhebber van natuur.

Mensen zijn geweldige wezens, ontmoeten kan heel liefde vol en inspirerend zijn, maar daarna wil ik weer op mezelf zijn:-)

Ik wandel wat af in het nieuwe bos…en op die wandelingen kraak ik een nieuwe noot op het thuisfront..Ik vergeet compleet de tijd in het bos..en ben…ongekende ervaringen zijn dat..wel veel naar verlangd en meditaties komen een heel eind..Maar wandelen in grote stille en eenzame wouden..Het wegzijn tussen hakhout kamperfoelie en de grote oude reuzen die ons overzien en waar we toch ook weer vaak rucksichtloss mee omgaan..

De reeën begrijpen die wereld nog, de vos die ik zag..het eekhoorntje.. en ik..ja ik ervaar in het echie iets wat met het begrip thuis te maken gaat hebben..de grote groene deur….

Een wereld beyond..de wereld waar ik gemakkelijker ademhaal..ik kende haar wel, zelfs heel goed,  maar nu is ze er ook echt hier in deze dimensie…

Druïde

Toen ik in 2003 besloot de opleiding te gaan doen bij OBOD, de Orde van Barden Ovaten en Druïden , waren het vooral het openminded karakter en de natuurgerichte insteek die mij daarin aantrokken.

Ik ben in 2013 gecertificeerd als Druïde op grond van mijn ingeleverde materiaal mbt. mijn meditaties oefeningen en bevindingen,  door de jaren heen. De opleiding is er vooral niet voor mensen met haast, het gaat niet om de titel, maar om het inhoudelijk ankeren van materiaal, alswel het transformeren van je eigen spirituele vermogens naar een nieuw level. Ik ben daarbij mijn eigen pad gegaan, niet het groepspad van de opleiding.

Praktisch gezien betekent dat dat je veel kennis opbouw ontwikkelt, en spirituele groei doormaakt. Het is een pad, en ik heb er nog een ander stel paden naast bewandeld. Waaronder periodiek en nodig om zekere doorbraken te kunnen maken in mn bewustzijn en energie lichaam, dat van de Ceremoniele Magie. Daarnaast een doorlopende begeleiding gehad mbt het opschonen van mijn complete database:-) en het toe werken naar Reikimasterschap.

De gevolgen zijn natuurlijk ook niet “om’e nocht” je kan in een heel nieuw facet van je leven komen te staan, of een totaal nieuw leven beginnen, eenmaal ontdaan van alle debris en met een opgeschoonde tas met tools.

Tools waren er al, mensen komen met rugzakken en knapzakken ter wereld. Het vraagt alleen een nieuwe mindset om ze te kunnen gebruiken. En wat machineolie en een poetslap doen ook al wonderen:-)

2016 is op geteld een 9, dat is een afrondend getal. Tevens de plaats van de Kluizenaar, in de Tarot. Het is ook mijn levenspad in de Numerologie.

Het werken met deze kwalificaties is een kwestie van ingaan op wat zich aandient. Het uitgaan daarbij van “alles is mogelijk”, inplaats van “ik kan er niets aan doen”.

Van gewonde vogels begeleiden, planten ondersteunen, aarde helpen, terplaatse omdat dat je werkveld nu eenmaal is,  tot het in gaan op de energievelden van mensen op verzoek.

En ik verwerk het natuurlijk ook in mijn kunst.

Het gebruik durven maken en leren van het inzetten van de geest als voertuig, inzien dat gedachten wegen zijn en geleiders van energie. Vormgevers.

Oefenen en leren dus. Ontdekken.