Fairies

Eens had ik een tuin in Eden-s , een piepklein plaatsje in Friesland. Het was een waar paradijs, waar ik samen met mijn vriendin hard aan had gewerkt. Een tuin waar ruimte was voor de Fairies, of het kleine volkje, the Fair folk, the fairy folk, the fae…elfen kabouters etc.

Ze waren daar op zeker moment. Ik wist het, anderen merkten het, er was een deel in de tuin, wat voor hen was, bij de ronde vijver, achter de berkenbomen. Daar waar haast niemand kwam of zich te veel bemoeide met de tuin. De plek was volmaakt..een dromerige en stokoude terp..

Ik had het beloofd aan hen..ze konden daar zijn zolang ik daar was. ..Ik was de hoeder van die tuin.

Helaas moest ik na jaren verhuizen, en al wilde men zn best doen ..ik kwam er terug en wist dat ze vertrokken waren. Het is niet aan iedereen kennelijk, om dit soort fenomenen te kunnen laten zijn.

Nu heb ik eindelijk een nieuwe tuin….Misschien niet meteen super groot, maar er is wel sfeer…Dus ik hoop dat er hier toch weer plek zal zijn voor the Fair ones..

Ik zal werken aan de juiste samenhang van bomen, wildgroei en planten..en mogelijk iets met een waterplek… dat in elk geval….En dan is het een kwestie van tijd.

Kikkers komen, salamanders..allemaal soorten dieren..en uiteindelijk…

­čÖé

 

 

Advertenties

Bos

Sinds een kleine tijdspanne woon in in een groot natuurgebied..voor nederlandse begrippen dan.. Het Drents Friese Wold. Nooit eerder woonde ik in de omgeving van grotere bossen..

En ik begin al wandelende te begrijpen waarom dit nu zo belangrijk is voor mij.

Al heel lang ben ik bezig met het concept “thuis” . Wat is thuis, wanneer ben je thuis , hoe ben je thuis en waar ben je thuis.

Een krappe vrede hebbende met de staat van zijn die ik had, wel thuis, maar toch niet, wist ik niet beter dan dat dit mogelijk zo zou blijven, leidende tot periodieke frustraties en de dood ons zou scheiden..

Ik ben al mn hele leven een kluizenaar, een loner en een liefhebber van natuur.

Mensen zijn geweldige wezens, ontmoeten kan heel liefde vol en inspirerend zijn, maar daarna wil ik weer op mezelf zijn:-)

Ik wandel wat af in het nieuwe bos…en op die wandelingen kraak ik een nieuwe noot op het thuisfront..Ik vergeet compleet de tijd in het bos..en ben…ongekende ervaringen zijn dat..wel veel naar verlangd en meditaties komen een heel eind..Maar wandelen in grote stille en eenzame wouden..Het wegzijn tussen hakhout kamperfoelie en de grote oude reuzen die ons overzien en waar we toch ook weer vaak rucksichtloss mee omgaan..

De ree├źn begrijpen die wereld nog, de vos die ik zag..het eekhoorntje.. en ik..ja ik ervaar in het echie iets wat met het begrip thuis te maken gaat hebben..de grote groene deur….

Een wereld beyond..de wereld waar ik gemakkelijker ademhaal..ik kende haar wel, zelfs heel goed,┬á maar nu is ze er ook echt hier in deze dimensie…