Koekoeksbloem

Ik herinner me nog mijn eerste tuintje, in de stad, Leeuwarden, oud volksbuurtje met piepkleine straatjes waar geen auto’s konden komen, en waar de huisjes van architect W.C. de Groot hun kleine tuintjes aan hadden..De Indische buurt.

De Borneostraat lag haaks op de Delistraat, en ik keek uit op de achterkant van het huisje waar ooit mijn oma woonde, lang geleden..het bracht de zoete herinneringen omhoog in mij van kindertijd en logeren, toen ik daar kwam  wonen..

De huisjes waren bedoeld voor de arbeiders van de Condensfabriek; de CCF.

En het was klein..men woonde er soms met gezinnen van 9 kinderen..en ik dacht dat het voor een persoon net kon.

Mijn  opa werkte niet bij de CCF maar bij Koopmans meelfabriek, waar hij stoflongen opliep in het pakhuis..maar hij woonde dan ook niet in deze design huisjes..kleine wondertjes van architectuur.. Equivalenten zijn de Saskiastraten, en de Hollanderwijk, die het mooist is. Ook van W.C. de Groot, die er wat meer van wilde maken, en dat is gelukt want alles is nog bewaard gebleven en van sloop behouden.

Het tuintje was een postzegel, als men nog weet wat dat is in deze digitale tijd, en allen hadden een eigen ligusterhaagje waar de was op kon liggen te bleken.

Ik was rijk..een tuin, een heuse tuin. En ik nam soms iets mee van de wandelingen achter Heechterp, zoals een stekje van het Groot Hoefblad, wat in no time de tuin had overgenomen natuurlijk, maar dat vond ik alleen maar leuk, en een koekoeksbloem.

Dierbare herinneringen..nu ik een koekoeksbloem vond vandaag.. had haar nog niet eerder gezien in dit drentse land dus het was een bonus..

En voorzichtig heb ik het stekje mee genomen….in liefde geplant in mijn “bedelingstuin van de Stichting Maatschappij van Weldadigheid- Anthonie gasthuis” te Zorgvlied

Wat een Weldadigheid:-)

 

 

 

 

Advertenties

Infrastructuur

Als we met de bus voorbij Winsum komen zie ik tot mijn onzetting dat ook daar de grootheidswaan al heeft toegeslagen, hoe je daar op en af rijden kan straks is ten hemelschreiend, een klein dorp met nu een gigantische verkeers ontsluitend gebeuren omdat er wel eens een ongeluk gebeurde voordien..Wat is er mis geworden met goed opletten, uitkijken en wachten voor een snelweg? De chauffer draait Gorecki’s Symphony of Sorrowful songs….wij zijn het er wel over eens.

Op de kleine weggetjes rond de dorpen liggen veel dode vogels weet ik, die zijn in het broed en paar seizoen kwetsbaar, maar alleen als je te hard rijdt rijd je ze dood..Voor diezelfde mensen zal dat monster bij Winsum wel worden aangelegd denk ik.

Voor Leeuwarden kom je in een een geleidend doolhof van wegen en dan kan je de stad in.

Wegen en infrastructuur…Frieslands klaverbladen kun je bijna met elkaar verbinden straks, denk ik cynisch, leuk over hoppen met kekke brugsystemen, leuk speelgoed voor sommige ingenieurs…en die drie bomen die daar dan nog tussen staan zitten vol kraaien, maar moeten wel flink gesnoeid natuurlijk, zoals ik eerder al eens uitlegde.

Tussen plastic zwerfvuil zitten vogels te nestelen. Dan schaam ik me.

Ik denk na over een weg terug, of een uitweg..of een andere weg..Friesland heeft wegen bij de vleet..maar er is geen uitweg lijkt het. Wij moeten voort met dit heilloze plan van haken, rondwegen loops en lussen..Iemand moet dit geweldig vinden..anders waren die dingen er niet.. Als ik de hedendaagse auto reclames bekijk snap ik het allemaal..dealend met je concurrentie midden in mega wereldsteden rijdend, techno-fantasy cultgevoel beleven in je nieuwe superauto, met maar 14% bijtelling en zo..geen boom te zien ook in die wereld van de auto reclame..dat zal het zijn. Hoef je daar niks meer mee ook, die Natuur..allemaal toch maar lastig..Leven uit je linkerhersenhelft..tot er gegeten moet worden, geplast gepoept en gepiest. Dan zijn we weer even iets van de natuur, maar daar heb je dan weer Dettol voor, of een spulletje wat je in de lucht spuit of in de pot, als je je schaamt voor je stinkende behoeften.

Als we toe zijn aan Schubert moet ik uitchecken..Ik rijd geen auto, nee.