Ostara

Soms vind Moeder Natuur het nuttig om jou een plek(je) toe te wijzen, niet om over te heersen, maar om mee in co relatie te staan, van te leren, mee samen te werken.

Dit gebeurd meest niet meteen bewust, maar het wordt je, als je tenminste openstaat, wel min of meer spontaan en in de loop van een aantal bezoekjes aan die plaats, duidelijk.

De plek groet jou, en jij groet de plek, en na een paar ontmoetingen besef je dat de liefde is geboren.

Mijn plek voor hier is een stukje Grove Dennenbos, in de buurt van de eerder genoemde pingo, die ook van significante waarde is. ..De sfeer is er heel bijzonder, en het is alsof de bomen me elke keer meer toestaan hen als vrienden te groeten. Ik ben er even en de tijd is weg en als ik thuis kom zijn er toch weer uren verstreken.

En er gebeuren dingen die voelen als wijdingen.

De Lente daar vandaag begroet door de Godin te eren..en de God die als jonge kracht in de gewassen werkt ze laat spruiten en uit botten. ..

Hail to the Lady, Happy Ostara!

 

Lente

Na een lange en slapende winter was het gisteren dan eindelijk zover, het bos wordt wakker.

Ik liep met Odin, de hond, naar het bos van de Stichting Maatschappij van weldadigheid, om daar af te steken in het andere bos, horende bij het Doldersummer Veld. En ik rook het ..

Een geur die moeilijk is te beschrijven, maar het is alsof het bos begint te ademen, en te wasemen, en je ziet ineens dat het mos echt knalgroen is geworden en zich al uitstrekt naar wat licht..Knoppen gezwollen en open barstend..en iets in mij doet daar aan mee..juicht ook.

Het is alsof ik in mij een knop was die sliep,en nu open wil knappen en dat is niet eens meteen een geweldig fijne gebeurtenis, maar wel in alles voelbaar, tot en met de twijfel over of je niet liever in je binnenste wereld zou willen blijven.. maar er is geen houden aan.

Ik voelde het zinderen en de vogels joelen mee op die zelfde energie . Een met het Bos, is een met de Planeet. Geen wonder dat mensen in steden soms de draad zo kwijt zijn denk ik dan, als je deze ervaring niet zo nu en dan hebt, hoe weet je dat waar je bent?

Het bos is een levende entiteit, met daarin een duidelijke verdeling van individuele taken maar Een in het samenwerken.

De Zon is de groteTovenaar, maar die kan niks beginnen als niet Aarde en Maan een dans doen..

*foto eigen werk, oversteek van het Productie bos, naar het Doldersummerveld bos, wat aan deze kant begint.

Het Land

Geen thema spreekt zo tot de verbeelding als de verstoorde relatie die de mens heeft met zn Grond, het Land, de Aarde.

Sommigen leven zelfs volledig los van de grond, en zonder verbinding met de hemel..in miljoenen steden is er geen ster meer, vrees ik, die je door de lichtvervuiling heen nog kunt zien, en wonend in immense torens is er ook weinig kans op het gevoel van aarden of wortelen in je grond..

Wat dan rest is wonen in je hoofd en dat is wat daar meestal dan ook gebeurd ..een zeker mieren gedrag is de mens niet vreemd, maar als je als kind geboren wordt in een dergelijke omgeving zal je programma daar welzeker iets mee te maken hebben.

Grond geeft zekerheid. Grond om op te staan, geboorte grond en iets als gegrond ervaren is degelijk en betrouwbaar.

Recht geaard zijn is ook zoiets, kan niet fout gaan:-)

De relatie van de mens met het Land is een thema wat in vele verhalen terug te vinden is, bijvoorbeeld die van Parcival.  Hoe zijn wereld verandert in een woestenij als hij faalt om de Visserkoning, bij wie hij te gast was, te vragen waartoe de Graal dient, en wat de kwaal is waar hij ( de Visserkoning, die een wond heeft aan zijn lies ) aan lijdt, spreken duidelijk van die relatie, van de verantwoordelijkheid die je als hoofdse ridder eigenlijk moest leren dragen om het Land te kunnen dienen…

Het Land als de Godin, het vrouwelijke aspekt, de geefster van overvloed en leven, mits je er op de juiste manier mee omgaat, is een duidelijke leerschool voor jonge mannen in die tijd, maar zou nu nog steeds opgaan wilde men het zien.

Het schenden van de Bronmaagden is ook een daad die getuigt van het loslaten van mannen van die verantwoordelijkheid die zou zorgen voor heelheid en overvloedigheid..we zien nog steeds de gevolgen van dergelijke niet bepaald hoofdse handelswijzen, ze brengen de wereld geen goeds.

In deze februarimaand, de vrouwen maand , is het goed je gedachten weer eens over deze eeuwig geldige thema’s te laten gaan. Als een Opmaat naar de Lente, wanneer het beplanten van het Land weer een aanvang zal nemen..