Lente

Na een lange en slapende winter was het gisteren dan eindelijk zover, het bos wordt wakker.

Ik liep met Odin, de hond, naar het bos van de Stichting Maatschappij van weldadigheid, om daar af te steken in het andere bos, horende bij het Doldersummer Veld. En ik rook het ..

Een geur die moeilijk is te beschrijven, maar het is alsof het bos begint te ademen, en te wasemen, en je ziet ineens dat het mos echt knalgroen is geworden en zich al uitstrekt naar wat licht..Knoppen gezwollen en open barstend..en iets in mij doet daar aan mee..juicht ook.

Het is alsof ik in mij een knop was die sliep,en nu open wil knappen en dat is niet eens meteen een geweldig fijne gebeurtenis, maar wel in alles voelbaar, tot en met de twijfel over of je niet liever in je binnenste wereld zou willen blijven.. maar er is geen houden aan.

Ik voelde het zinderen en de vogels joelen mee op die zelfde energie . Een met het Bos, is een met de Planeet. Geen wonder dat mensen in steden soms de draad zo kwijt zijn denk ik dan, als je deze ervaring niet zo nu en dan hebt, hoe weet je dat waar je bent?

Het bos is een levende entiteit, met daarin een duidelijke verdeling van individuele taken maar Een in het samenwerken.

De Zon is de groteTovenaar, maar die kan niks beginnen als niet Aarde en Maan een dans doen..

*foto eigen werk, oversteek van het Productie bos, naar het Doldersummerveld bos, wat aan deze kant begint.

Advertenties