Bos

Sinds een kleine tijdspanne woon in in een groot natuurgebied..voor nederlandse begrippen dan.. Het Drents Friese Wold. Nooit eerder woonde ik in de omgeving van grotere bossen..

En ik begin al wandelende te begrijpen waarom dit nu zo belangrijk is voor mij.

Al heel lang ben ik bezig met het concept “thuis” . Wat is thuis, wanneer ben je thuis , hoe ben je thuis en waar ben je thuis.

Een krappe vrede hebbende met de staat van zijn die ik had, wel thuis, maar toch niet, wist ik niet beter dan dat dit mogelijk zo zou blijven, leidende tot periodieke frustraties en de dood ons zou scheiden..

Ik ben al mn hele leven een kluizenaar, een loner en een liefhebber van natuur.

Mensen zijn geweldige wezens, ontmoeten kan heel liefde vol en inspirerend zijn, maar daarna wil ik weer op mezelf zijn:-)

Ik wandel wat af in het nieuwe bos…en op die wandelingen kraak ik een nieuwe noot op het thuisfront..Ik vergeet compleet de tijd in het bos..en ben…ongekende ervaringen zijn dat..wel veel naar verlangd en meditaties komen een heel eind..Maar wandelen in grote stille en eenzame wouden..Het wegzijn tussen hakhout kamperfoelie en de grote oude reuzen die ons overzien en waar we toch ook weer vaak rucksichtloss mee omgaan..

De reeën begrijpen die wereld nog, de vos die ik zag..het eekhoorntje.. en ik..ja ik ervaar in het echie iets wat met het begrip thuis te maken gaat hebben..de grote groene deur….

Een wereld beyond..de wereld waar ik gemakkelijker ademhaal..ik kende haar wel, zelfs heel goed,  maar nu is ze er ook echt hier in deze dimensie…

de Slijtmijt

 

Met enige regelmaat laat ik mijn gedachten er over gaan;  Economische belangen vs de belangen van de mens bij de Natuur.

Wat is er verkeerd aan die gedachten? Bijna alles roept het dan in mij. Want economische belangen scheppen een illusie. Eentje die ons eigenlijk gaat uitroeien op deze planeet. En toch blijft de politiek maar bezig met dit toverwoord “Economie”. Want eenmaal in de trein naar Siberie, is er kennelijk geen ontkomen aan.

Elke gezonde gedachte, elk inzicht geeft je dat Economische belangen, uiteindelijk schadelijk zijn voor de wereld. En dat omdat men daarbij uitgaat van het Schaarste-concept. Door de pretentie dat jij iets bezit waar ik niet zonder kan, en mij daarvan te overtuigen, werken we samen aan een illusie, een die geld op levert. Bouw je dit uit, dan kun je financieel rijk worden, en dan zal de ander zich ook rijk wanen, of juist arm..for that matter…

Economische belangen staan haaks op de werkwijzen van de Natuur. Zij (onze Moeder) hanteert het Overvloeds-concept. Uit een plant kunnen zo 50 andere planten geboren worden als je de zaden goed weet te benutten, de Schepster schept graag..ze is een gulle moeder. De mens moet alleen leren hoe hij gebruik maakt van wat ze in de aanbieding heeft. Haar over het hoofd zien is het domste wat er is, zonder haar is er namelijk, hoe vreemd en onbegrijpelijk het voor de younger brother in al zn domme arrogantie ook mag klinken:  GEEN LEVEN..

Het Overvloeds concept betekent; Er is genoeg voor iedereen, laten we het samen doen, ik heb niet meer nodig dan jij, en uiteindelijk is alle bezit relatief belangrijk, omdat het uiteindelijk zo is dat je laatste hemd geen zakken heeft, en je je daarom met belangrijker dingen kunt bezighouden dan geld, winsten en verliezen creëeren, en mensen verstrikken in leugens. Je hart, waar zat dat ook alweer.. Wat hoger dan je maag was het niet, zou dat nu toeval zijn? de Mens die dit concept hanteert heeft geen geld nodig om zich rijk te weten.

Die Economische belangen hebben ons nu opgesloten in een ontwerpwereld die meer wil, sneller, en alles moet eerder kapot gaan. Mijn cv ketel heeft 3 weken geleden een nieuwe computer gekregen, maar die gaat vandaag op het schroot omdat de ketel moest vervangen, weggooien leverd geld op zegt de monteur, die het ook niks vind, maar de baas is nu eenmaal de baas. Kapitaalvernietiging..heet dat .. Marten Toonder wist dat al. Schreef jaren geleden de Slijtmijt..om aan te geven dat hij het begrepen had.

 

 

 

Daf

Vandaag zag ik er een rijden, mooi glimmend  chroom, prachtig in de lak  en twee heel blije mensen binnenin. Ik kon mijn glimlach niet onderdrukken. Dacht aan mijn vader die graag DAF reed en ze had in vele maten, uitvoeringen en kleuren. Na de Messerschmitt, de DKW,  Trabant, ook de DAF 33 die een tweetactmotor had en schuddebuikend op de oprit stond. Donkergroen was hij, en mijn vader had m bijgespoten tot dof legergroen. Om zich te beschermen tegen de wereld.

Ik mis dat. De auto’s van tegenwoordig doen niks met mij. Er zijn er teveel, veel te veel, en alles is een grote pot nat. Orginaliteit is ver te zoeken. En ze rijden bijna allemaal te hard, alsof ze je eigenlijk heimelijk van de wandelsokken willen scheuren.

Als ik mn ogen sluit kan ik het beeld voor me halen van een lege straat in een nieuwbouwwijk, waar een auto aan de stoepkant stond geparkeerd. Meer niet.

Dat was de tijd uit mijn jeugd.  Ik wen er niet aan, die wegen vol met auto meuk, de liefdeloze bermen vol met afval van mensen die het geen ene reet uitmaakt. De sloten dragen plastic flessen, chips zakken en andere troep. Want iemand die onderweg is is niet geinteresseerd in zn wereld, woont in een doos op dat moment. Gooit zn afval dus naar buiten, weg..in iets wat niet lijkt bij je terug te zullen keren. Dat is onzin natuurlijk, maar dat inzicht komt pas, met het ontwaken van wijsheid…Zo’n 100 miljoen jaar verder…

Alles gaat naar betere wegen, nog meer dozen en nog meer werelden die niet zijn, die niet worden liefgehad. Snel veel en nu zijn de wetten. Mijn vader wist het toen al, en hij maakte vaak opmerkingen als : Meer; nog meer; meest. Goed beter best. Hij gaf aan hoe de mens in zn behoefte aan succes zichzelf vernietigd door zn omgeving te vernietigen, uit te schakelen, te behandelen als een vijand die je stiekem overhoop zou moeten mogen rijden. De winnaar die doodeenzaam overblijft in een berooide wereld die niet meer weet wat liefde is. De natuur is buitgemaakt en gesloopt, de liefde vermoord. De Godin weggejaagd en verkracht.

Pas dan………..?

 

 

 

 

Druïde

Toen ik in 2003 besloot de opleiding te gaan doen bij OBOD, de Orde van Barden Ovaten en Druïden , waren het vooral het openminded karakter en de natuurgerichte insteek die mij daarin aantrokken.

Ik ben in 2013 gecertificeerd als Druïde op grond van mijn ingeleverde materiaal mbt. mijn meditaties oefeningen en bevindingen,  door de jaren heen. De opleiding is er vooral niet voor mensen met haast, het gaat niet om de titel, maar om het inhoudelijk ankeren van materiaal, alswel het transformeren van je eigen spirituele vermogens naar een nieuw level. Ik ben daarbij mijn eigen pad gegaan, niet het groepspad van de opleiding.

Praktisch gezien betekent dat dat je veel kennis opbouw ontwikkelt, en spirituele groei doormaakt. Het is een pad, en ik heb er nog een ander stel paden naast bewandeld. Waaronder periodiek en nodig om zekere doorbraken te kunnen maken in mn bewustzijn en energie lichaam, dat van de Ceremoniele Magie. Daarnaast een doorlopende begeleiding gehad mbt het opschonen van mijn complete database:-) en het toe werken naar Reikimasterschap.

De gevolgen zijn natuurlijk ook niet “om’e nocht” je kan in een heel nieuw facet van je leven komen te staan, of een totaal nieuw leven beginnen, eenmaal ontdaan van alle debris en met een opgeschoonde tas met tools.

Tools waren er al, mensen komen met rugzakken en knapzakken ter wereld. Het vraagt alleen een nieuwe mindset om ze te kunnen gebruiken. En wat machineolie en een poetslap doen ook al wonderen:-)

2016 is op geteld een 9, dat is een afrondend getal. Tevens de plaats van de Kluizenaar, in de Tarot. Het is ook mijn levenspad in de Numerologie.

Het werken met deze kwalificaties is een kwestie van ingaan op wat zich aandient. Het uitgaan daarbij van “alles is mogelijk”, inplaats van “ik kan er niets aan doen”.

Van gewonde vogels begeleiden, planten ondersteunen, aarde helpen, terplaatse omdat dat je werkveld nu eenmaal is,  tot het in gaan op de energievelden van mensen op verzoek.

En ik verwerk het natuurlijk ook in mijn kunst.

Het gebruik durven maken en leren van het inzetten van de geest als voertuig, inzien dat gedachten wegen zijn en geleiders van energie. Vormgevers.

Oefenen en leren dus. Ontdekken.

 

 

 

Tegelsontwrichter

Mijn buren zijn geen uitzondering, niemand wil nog madeliefjes paardebloemen, zuring en boterbloem, smeerwortel, koekoeksbloemen, longkruid, hondsdraf of klein en groot  hoefblad in de tuin..

Het vreemde is dat mensen jaarlijks de bloemetjes buiten zetten, meest kweekspul, eenjarig en allemaal hybriden, zodat de bijen er hun neus voor ophalen, omdat er niks voedzaams in te vinden is. T eindigt allemaal onder de meeldauw en is na drie maanden weg.

Bloemen zijn dat wat je in het tuincentrum ziet. Bomen ook overigens, liefst allemaal bollen en trollen geënt op een oorspronkelijke boom. Behapbare formaten, vatbaar voor ziekten.

Ik hou er niet van, doe mij al het echte werk. Echte wilgen elzen berken, echte onkruiden en liefst woekert de hele boel dicht hier zodat ik mij in de echte natuur waan. Met vlinders en bijen en nieuwe wildernis. Doe mij een boom die niet past in een tuintje van 4×5

Een tegels ontwrichter.

T is even wennen natuurlijk, voor de buren:-) je moet dat in etappes erger laten worden, gewoon per jaar wat meer..en soms haal je de paardebloemen even tussen de tegels weg met een mesje, zodat ze geloven dat je het goed bedoeld.

 

Maaiveld

Voel eens aan je hoofd denk ik soms, en dan cheque ik meteen even of t mijne er nog zit..

Het maaiveld is al gauw te hoog, ik zit dan op mn knieen in een onmogelijke positie tot mn benen doof worden en dan nog moet ik het hoofd buigen om niet… Maar dat hoofd buigen was zo slecht nog niet toch? zeg ik hardop tegen mezelf, terwijl mn nek stijf wordt..

Er zoeft een Zeis net over mn kruin… waarna ik adem haal….Hoe zou het zijn als je hoofd er af werd gemaaid? Kippen leven ook nog even door heb ik eens gehoord..

Van die dagen dat je weer eens echt beseft dat je de enige bent die jou is..dat je geen ander zult ontmoeten, niemand die even zegt : Ja joh, nou dat vind ik nou ook..laten we er meteen een punt achter zetten en het anders gaan doen..de dieren de bomen de planeet..de wildernis weer scheppen en genieten van de manier waarop de natuur alle leefruimte weer terug pakt als je haar laat gaan..de ruimte de stilte de grutto en de griet…We stoppen nu met vlees eten en laten de varkens die nog vast zitten los in stukken land waar anders de koeien liepen en de koeien en kippen doen gezellig mee..We gaan allemaal nù beginnen met het maken van een gigamoestuin waar we allemaal genoeg zullen vinden om samen van te eten..we houden op met werken en gaan eens echt iets doen wat zin heeft ..we helpen mee met afbreken en gaan anders opbouwen.. hutten en tenten…we maken een rechtssysteem op basis van clan en helpen mensen weer volwaardig mee te mogen doen..we zijn ook streng, maar nooit wreed..

En we zijn vooral blij en we janken niet steeds over onze minderwaardigheidscomplexen:-)

En doen we dat wel dat moeten we daar NU verplicht mee stoppen, anders moeten we voor straf peren gaan oogsten in het voorjaar.. Een heerlijke droom dat mag duidelijk zijn

Ik steek mn hoofd op en ga staan..even voel ik angst maar daarna alleen maar vreugde in grote vrije golven..het maakt niet meer uit….ik gooi mijn armen omhoog en verwelkom alles..

Dan zie ik dat de zon doorbreekt en het licht valt net tussen mijn armen door…een vogel vliegt op en een andere gaat beginnen aan het avond lied…ik zie een ree met sprongen boven het maaiveld uit komen..ze bepaalt zo haar richting….

 

Geloof

Geloof

Een mail van een natuurbeschermings organisatie in Australië vertelt mij het vreselijke nieuws, de koraalriffen zijn aan het verbleken, dat wil zeggen dat ze sterven, het gevolg, leerde ik eens van David Attenborough, van het opwarmen van het zee water.

Onze schuld. En de Australische regering wil toch gewoon naar kolen blijven spitten in hun Wereld erfgoed Groot Barriere rif. Of ik even de petitie wil tekenen.

Zo gaat dat tegenwoordig, door ons domzinnige gerotzooi is alle balans weg, de hele boel naar de bliksem, de wereld in crisis, en de V&D dicht, maar wel dat de koopjesjagers elkaar eerst nog even de hersens in kwamen slaan voor die tijd, omdat het kon. De V&D was toen nog open, begrijpt u.

Maar ik heb een diep vertrouwen, een geloof haast, in de balanskracht van de Natuur.. Ik ben er van overtuigd dat zij dé perfecte boekhouder is, beter dan ik ooit zou zijn, waardoor ik er niet eens aan begin, zo’n cursus voor ZZPrs en alles op dat gebied overlaat aan derden.

Moeder Natuur echter heeft het van nature in zich om alles wat krom is weer recht te willen buigen, en als dat niet gaat een derde vierde vijfde weg te vinden..op een nieuw plan te zetten en met informatie die het celbewustzijn nog niet had, verder te laten groeien..

De natuur doet niet aan goed en kwaad of aan vergelding; de Natuur ontwikkelt naar input.

Zo kent de natuur geen taboe op dood, en laat voortdurend leven.

Er sterft de hele dag vanalles, maar t lijkt haar niet te hinderen, zij blijft gewoon voortgaan en dat doen haar manifestaties ook.. Van grutto tot kraai of roek, van madeliefjes rozen tot zonnebloemen..mosjes schimmels muizenplagen epidemische uitbraken parasitair en bacterieel leven en dat wat wij ziektes noemen, het is even nuttig, anders was het er niet. Dat geldt overigens ook voor wat we in ons eigen gedrag en leven zien, van ziekten tot geweld jegens elkaar, oorlogen tot aanslagen, alles is er om ergens anders de balans in te herstellen, het kunnen dingen zijn die wij niet beseffen of erkennen, maar niets is er maar zomaar, alles is een gevolg van alles..

Wij met onze manier van kijken en beleven zullen echter dat alles, op welk nivo ook, ervaren in vormen van crisis, ramp en drama..en ten strijde trekken als idioten om tegen te gaan waarmee zij haar balans tracht te hervinden…Een balans die wij hebben verstoord….

Alles wat sterft leeft voort in een andere Vorm, in een andere Tijd..maar dat duurt ons te lang, wij slaan ons speelgoed kapot en huilen dan om een nieuwe, om weer kapot te slaan. Maar onze moeder is wijs..zij weet dat er een tijd van komen is en een tijd van gaan. Wij knoeien voort, met onze oeverloze behoefte om haar voorbij te streven, maar vergeten dat wij uit haar bloed en been zijn geschapen..

Daarom geloof ik in haar..zij is een ware Godin, een moeder waar ik veel van kan leren..maar ja, daarom loop ik hier ook rond, immers:-)