Lente

Na een lange en slapende winter was het gisteren dan eindelijk zover, het bos wordt wakker.

Ik liep met Odin, de hond, naar het bos van de Stichting Maatschappij van weldadigheid, om daar af te steken in het andere bos, horende bij het Doldersummer Veld. En ik rook het ..

Een geur die moeilijk is te beschrijven, maar het is alsof het bos begint te ademen, en te wasemen, en je ziet ineens dat het mos echt knalgroen is geworden en zich al uitstrekt naar wat licht..Knoppen gezwollen en open barstend..en iets in mij doet daar aan mee..juicht ook.

Het is alsof ik in mij een knop was die sliep,en nu open wil knappen en dat is niet eens meteen een geweldig fijne gebeurtenis, maar wel in alles voelbaar, tot en met de twijfel over of je niet liever in je binnenste wereld zou willen blijven.. maar er is geen houden aan.

Ik voelde het zinderen en de vogels joelen mee op die zelfde energie . Een met het Bos, is een met de Planeet. Geen wonder dat mensen in steden soms de draad zo kwijt zijn denk ik dan, als je deze ervaring niet zo nu en dan hebt, hoe weet je dat waar je bent?

Het bos is een levende entiteit, met daarin een duidelijke verdeling van individuele taken maar Een in het samenwerken.

De Zon is de groteTovenaar, maar die kan niks beginnen als niet Aarde en Maan een dans doen..

*foto eigen werk, oversteek van het Productie bos, naar het Doldersummerveld bos, wat aan deze kant begint.

Bosmysteriën

Hoe je als je de bossen in trekt, kunt ervaren dat elk gebiedje afzonderlijk een eigen ziel heeft, een karakter, mag ook…het is dan waarneembaar waar het daar in om gaat. Wat momenteel naarvoren mag komen.

Het ene bos is dus het andere niet.. soms is het alsof de natuur alleen maar bezig is iets vreselijks op te ruimen; op andere plaatsen mag ze floreren, schitteren..en is er niets dan stralende harmonie.

Soms is de samenwerking van bodembedekkende vegetatie en bomen echt heel geniaal..een eenheid die een ieder doet uitkomen..

Helaas zie ik ook veel wat ik dan maar noem stukken leedbos, de half dode stammen liggen rottend over elkaar gebogen, donker en stervend. Te snelle groei met te veel bomen op een kluit? of gewoon een verkeerde boomsoorten op een plek?  Ik ben er nog niet uit wat er dan mis is..Het kan ook zure regen zijn.

Verder laat men tegenwoordig alles maar liggen, ook de kapresten, maar het is soms gewoon teveel, en de rest van het bos moet dan (te?) diep zwoegen om daar mee te leven..goedbedoeld misschien..maar geen plek meer voor groei tussen zoveel sterven.

Bos

Sinds een kleine tijdspanne woon in in een groot natuurgebied..voor nederlandse begrippen dan.. Het Drents Friese Wold. Nooit eerder woonde ik in de omgeving van grotere bossen..

En ik begin al wandelende te begrijpen waarom dit nu zo belangrijk is voor mij.

Al heel lang ben ik bezig met het concept “thuis” . Wat is thuis, wanneer ben je thuis , hoe ben je thuis en waar ben je thuis.

Een krappe vrede hebbende met de staat van zijn die ik had, wel thuis, maar toch niet, wist ik niet beter dan dat dit mogelijk zo zou blijven, leidende tot periodieke frustraties en de dood ons zou scheiden..

Ik ben al mn hele leven een kluizenaar, een loner en een liefhebber van natuur.

Mensen zijn geweldige wezens, ontmoeten kan heel liefde vol en inspirerend zijn, maar daarna wil ik weer op mezelf zijn:-)

Ik wandel wat af in het nieuwe bos…en op die wandelingen kraak ik een nieuwe noot op het thuisfront..Ik vergeet compleet de tijd in het bos..en ben…ongekende ervaringen zijn dat..wel veel naar verlangd en meditaties komen een heel eind..Maar wandelen in grote stille en eenzame wouden..Het wegzijn tussen hakhout kamperfoelie en de grote oude reuzen die ons overzien en waar we toch ook weer vaak rucksichtloss mee omgaan..

De reeën begrijpen die wereld nog, de vos die ik zag..het eekhoorntje.. en ik..ja ik ervaar in het echie iets wat met het begrip thuis te maken gaat hebben..de grote groene deur….

Een wereld beyond..de wereld waar ik gemakkelijker ademhaal..ik kende haar wel, zelfs heel goed,  maar nu is ze er ook echt hier in deze dimensie…

de Slijtmijt

 

Met enige regelmaat laat ik mijn gedachten er over gaan;  Economische belangen vs de belangen van de mens bij de Natuur.

Wat is er verkeerd aan die gedachten? Bijna alles roept het dan in mij. Want economische belangen scheppen een illusie. Eentje die ons eigenlijk gaat uitroeien op deze planeet. En toch blijft de politiek maar bezig met dit toverwoord “Economie”. Want eenmaal in de trein naar Siberie, is er kennelijk geen ontkomen aan.

Elke gezonde gedachte, elk inzicht geeft je dat Economische belangen, uiteindelijk schadelijk zijn voor de wereld. En dat omdat men daarbij uitgaat van het Schaarste-concept. Door de pretentie dat jij iets bezit waar ik niet zonder kan, en mij daarvan te overtuigen, werken we samen aan een illusie, een die geld op levert. Bouw je dit uit, dan kun je financieel rijk worden, en dan zal de ander zich ook rijk wanen, of juist arm..for that matter…

Economische belangen staan haaks op de werkwijzen van de Natuur. Zij (onze Moeder) hanteert het Overvloeds-concept. Uit een plant kunnen zo 50 andere planten geboren worden als je de zaden goed weet te benutten, de Schepster schept graag..ze is een gulle moeder. De mens moet alleen leren hoe hij gebruik maakt van wat ze in de aanbieding heeft. Haar over het hoofd zien is het domste wat er is, zonder haar is er namelijk, hoe vreemd en onbegrijpelijk het voor de younger brother in al zn domme arrogantie ook mag klinken:  GEEN LEVEN..

Het Overvloeds concept betekent; Er is genoeg voor iedereen, laten we het samen doen, ik heb niet meer nodig dan jij, en uiteindelijk is alle bezit relatief belangrijk, omdat het uiteindelijk zo is dat je laatste hemd geen zakken heeft, en je je daarom met belangrijker dingen kunt bezighouden dan geld, winsten en verliezen creëeren, en mensen verstrikken in leugens. Je hart, waar zat dat ook alweer.. Wat hoger dan je maag was het niet, zou dat nu toeval zijn? de Mens die dit concept hanteert heeft geen geld nodig om zich rijk te weten.

Die Economische belangen hebben ons nu opgesloten in een ontwerpwereld die meer wil, sneller, en alles moet eerder kapot gaan. Mijn cv ketel heeft 3 weken geleden een nieuwe computer gekregen, maar die gaat vandaag op het schroot omdat de ketel moest vervangen, weggooien leverd geld op zegt de monteur, die het ook niks vind, maar de baas is nu eenmaal de baas. Kapitaalvernietiging..heet dat .. Marten Toonder wist dat al. Schreef jaren geleden de Slijtmijt..om aan te geven dat hij het begrepen had.

 

 

 

Daf

Vandaag zag ik er een rijden, mooi glimmend  chroom, prachtig in de lak  en twee heel blije mensen binnenin. Ik kon mijn glimlach niet onderdrukken. Dacht aan mijn vader die graag DAF reed en ze had in vele maten, uitvoeringen en kleuren. Na de Messerschmitt, de DKW,  Trabant, ook de DAF 33 die een tweetactmotor had en schuddebuikend op de oprit stond. Donkergroen was hij, en mijn vader had m bijgespoten tot dof legergroen. Om zich te beschermen tegen de wereld.

Ik mis dat. De auto’s van tegenwoordig doen niks met mij. Er zijn er teveel, veel te veel, en alles is een grote pot nat. Orginaliteit is ver te zoeken. En ze rijden bijna allemaal te hard, alsof ze je eigenlijk heimelijk van de wandelsokken willen scheuren.

Als ik mn ogen sluit kan ik het beeld voor me halen van een lege straat in een nieuwbouwwijk, waar een auto aan de stoepkant stond geparkeerd. Meer niet.

Dat was de tijd uit mijn jeugd.  Ik wen er niet aan, die wegen vol met auto meuk, de liefdeloze bermen vol met afval van mensen die het geen ene reet uitmaakt. De sloten dragen plastic flessen, chips zakken en andere troep. Want iemand die onderweg is is niet geinteresseerd in zn wereld, woont in een doos op dat moment. Gooit zn afval dus naar buiten, weg..in iets wat niet lijkt bij je terug te zullen keren. Dat is onzin natuurlijk, maar dat inzicht komt pas, met het ontwaken van wijsheid…Zo’n 100 miljoen jaar verder…

Alles gaat naar betere wegen, nog meer dozen en nog meer werelden die niet zijn, die niet worden liefgehad. Snel veel en nu zijn de wetten. Mijn vader wist het toen al, en hij maakte vaak opmerkingen als : Meer; nog meer; meest. Goed beter best. Hij gaf aan hoe de mens in zn behoefte aan succes zichzelf vernietigd door zn omgeving te vernietigen, uit te schakelen, te behandelen als een vijand die je stiekem overhoop zou moeten mogen rijden. De winnaar die doodeenzaam overblijft in een berooide wereld die niet meer weet wat liefde is. De natuur is buitgemaakt en gesloopt, de liefde vermoord. De Godin weggejaagd en verkracht.

Pas dan………..?

 

 

 

 

Druïde

Toen ik in 2003 besloot de opleiding te gaan doen bij OBOD, de Orde van Barden Ovaten en Druïden , waren het vooral het openminded karakter en de natuurgerichte insteek die mij daarin aantrokken.

Ik ben in 2013 gecertificeerd als Druïde op grond van mijn ingeleverde materiaal mbt. mijn meditaties oefeningen en bevindingen,  door de jaren heen. De opleiding is er vooral niet voor mensen met haast, het gaat niet om de titel, maar om het inhoudelijk ankeren van materiaal, alswel het transformeren van je eigen spirituele vermogens naar een nieuw level. Ik ben daarbij mijn eigen pad gegaan, niet het groepspad van de opleiding.

Praktisch gezien betekent dat dat je veel kennis opbouw ontwikkelt, en spirituele groei doormaakt. Het is een pad, en ik heb er nog een ander stel paden naast bewandeld. Waaronder periodiek en nodig om zekere doorbraken te kunnen maken in mn bewustzijn en energie lichaam, dat van de Ceremoniele Magie. Daarnaast een doorlopende begeleiding gehad mbt het opschonen van mijn complete database:-) en het toe werken naar Reikimasterschap.

De gevolgen zijn natuurlijk ook niet “om’e nocht” je kan in een heel nieuw facet van je leven komen te staan, of een totaal nieuw leven beginnen, eenmaal ontdaan van alle debris en met een opgeschoonde tas met tools.

Tools waren er al, mensen komen met rugzakken en knapzakken ter wereld. Het vraagt alleen een nieuwe mindset om ze te kunnen gebruiken. En wat machineolie en een poetslap doen ook al wonderen:-)

2016 is op geteld een 9, dat is een afrondend getal. Tevens de plaats van de Kluizenaar, in de Tarot. Het is ook mijn levenspad in de Numerologie.

Het werken met deze kwalificaties is een kwestie van ingaan op wat zich aandient. Het uitgaan daarbij van “alles is mogelijk”, inplaats van “ik kan er niets aan doen”.

Van gewonde vogels begeleiden, planten ondersteunen, aarde helpen, terplaatse omdat dat je werkveld nu eenmaal is,  tot het in gaan op de energievelden van mensen op verzoek.

En ik verwerk het natuurlijk ook in mijn kunst.

Het gebruik durven maken en leren van het inzetten van de geest als voertuig, inzien dat gedachten wegen zijn en geleiders van energie. Vormgevers.

Oefenen en leren dus. Ontdekken.

 

 

 

Tegelsontwrichter

Mijn buren zijn geen uitzondering, niemand wil nog madeliefjes paardebloemen, zuring en boterbloem, smeerwortel, koekoeksbloemen, longkruid, hondsdraf of klein en groot  hoefblad in de tuin..

Het vreemde is dat mensen jaarlijks de bloemetjes buiten zetten, meest kweekspul, eenjarig en allemaal hybriden, zodat de bijen er hun neus voor ophalen, omdat er niks voedzaams in te vinden is. T eindigt allemaal onder de meeldauw en is na drie maanden weg.

Bloemen zijn dat wat je in het tuincentrum ziet. Bomen ook overigens, liefst allemaal bollen en trollen geënt op een oorspronkelijke boom. Behapbare formaten, vatbaar voor ziekten.

Ik hou er niet van, doe mij al het echte werk. Echte wilgen elzen berken, echte onkruiden en liefst woekert de hele boel dicht hier zodat ik mij in de echte natuur waan. Met vlinders en bijen en nieuwe wildernis. Doe mij een boom die niet past in een tuintje van 4×5

Een tegels ontwrichter.

T is even wennen natuurlijk, voor de buren:-) je moet dat in etappes erger laten worden, gewoon per jaar wat meer..en soms haal je de paardebloemen even tussen de tegels weg met een mesje, zodat ze geloven dat je het goed bedoeld.