Waarheid

Waarheid vind je als je de twee gezichten die haar bewaken, kunt zien en passeren ..de polariteiten die ogenschijnlijk heel machtig zijn, zijn gemakkelijk te onderscheiden door bijvoorbeeld de politiek te observeren..Uiterst rechts en uiterst links geven dan de polariteit weer, en de middelaars onderhandelen het midden..In het midden lijkt eerst een ampele balans te zijn, maar eenmaal sterk staand en reikend naar omhoog en wortelend in omlaag, is dat een as waaromheen het energie wiel kan draaien..In het Midden is de stilte, de rust, de compassie vol Aanwezig in verbinding met haar eigen uitersten, gerepresenteerd als Hemel en Aarde.

Wat dat brengt is ge-Waar-Zijn ; Waarheid is een term daarvoor.

Genocide

Genocide is niet iets wat een ver van mn bed show is..het is er maar zo..je begint met een hekel aan sommige mensen te hebben, dan vormen die mensen een groep waar je een hekel aan hebt, dan hoor je dat anderen dat ook zo denken, dan wil je die lui weg hebben, dan zet je ze gelegaliseerd onder druk, neem je ze rechten af, dan zet je ze vast, dan stuur je doorlopend de politie, die dan vaak wel willend blijkt te zijn, erop af , dan gaat dat verder en knijpt justitie een oogje toe dan mag er steeds meer en is daar ook al een leider voor, en dan… Er zijn zoveel mensen die hun toevlucht zoeken in het zij versus wij denken, het polariseren, en het is waar het houdt je van de straat..Maar dit keer kan niemand achteraf zeggen, Wir haben es nie gewüsst……..

Galileo

We zijn gewend tegenover het goede  het slechte in te vullen, en dan te hopen dat het goede sterker zal zijn, wat natuurlijk nooit zo is want dan zou het evenwicht meteen en voor altijd zoek zijn..Maar we hebben geleerd zo te denken..goed tegenover slecht, het Westen tegenover Rusland, en door die koude -hete oorlog is er altijd spanning en sensatie en daarbinnen slaan vele opportunisten hun slagen.

Ik vroeg me af hoe het is ontstaan , dat polariserend denken, en ik kwam al snel bij de gedachte dat het een gebrek is aan inzicht. Een gebrek aan inzicht in hoe het “geheel” werkt.

In de middeleeuwen dacht men dat de aarde plat was, wat niet zo onlogisch is want men keek en zag een horizon, die eruit ziet als een rand tussen hemel en aarde. Alleen de reizende mensen moet het toch zijn opgevallen dat die rand aldoor verschoof, net als de goudzoekers er spoedig achter moeten zijn gekomen dat de voet van de regenboog zich ook niet echt bevond waar hij eerst leek te zijn. Maar wellicht was dit alles een brug te ver voor de honkvaste middeleeuwer, die niet verder kwam dan zn eigen dorp.

Wij hebben die platte visie nooit echt verlaten, of met marteling en pijn. Galileo heeft het geweten, zullen we maar zeggen. Maar wij niet. Wij blijven het geheel schuwen in onze denkwereld. We hebben grenzen, vinden we, en daar mag niet overheen geschreden, we hebben dozen, we hebben. En dat willen we houden, ook dat.

We kennen links en rechts als onze broekzak, en zijn aanhanger van het ene of het andere…Maar het geheel zien we niet. We hebben twee hersenhelften..twee ogen twee handen en twee voeten, nieren en eierstokken of teelballen. twee neusgaten en twee oren..maar alles tezamen maakt weer één mens.

Vroeger mocht een bard (minstreel in de middeleeuwen) liegen als hij op één been ging staan, één oog dicht hield en één hand op zn rug. Dan hoefde hij het “geheel” niet te vertellen.

In het geheel, heelt alles, is alles heel, is alles rond en is er maar een echte polariteit, die tussen de noord en de zuidpool, de as tussen hoofd en voeten, de as van de wereld, het heilige midden.