Reeënpad

Vandaag volgde ik een reeënpad, want ik was benieuwd wat mij dat zou brengen, het ging in kronkelende slagen dwars over een groot veld , deel van het Doldersumse veld..een smal pad, ik moest reeën pasjes maken sprongetjes bijna, en mij verbeelden dat ik een ree was.

Na een niet al te lange wandeling kwam ik dichterbij het antwoord, en in die hoedanigheid was het een klein en stil wonder wat opdoemde uit het stille niets van het gele biezenveld…een geheim bijna..Het was een poel, een dobbe, een kleine en volmaakt ronde plas en de randen waren in getreden door de vele pootjes die daar waren geweest..Van veraf had niemand dit kunnen raden..maar door het te volgen brachten ze mij bij de bron. Daar dronken ze dus….

Maar de bron was nog bevroren en het ijs was ongerept.

Mijn beeld compleet, ook dat….want al spiegelend weet je wat dit alles je wil vertellen, maar je bent zelf degene die besluit het spoor te volgen:-)